Jaarlijks vieren de moslims over de gehele wereld het Ied Ul Adha of het offerfeest. Moslims kennen twee grote feestdagen, te weten: Ied Ul Fitre (suikerfeest) en Ied Ul Adha. Het laatste is eigenlijk het grootste moslimfeest. Terwijl Ied Ul Fitre het einde van de Ramadan markeert, waarbij de moslims uitbundig feesten als uiting van dankbaarheid dat Allah hen in staat heeft gesteld om een van de vijf verplichtingen te volbrengen, heeft Ied Ul Adha daarentegen een veel diepere betekenis.
De essentie van het offeren
De islam is gestoeld op vijf zuilen, waarvan de Hadj er één
is. Ter completering van de Hadj wordt op de laatste dag een dier
geofferd. Iedere moslim is verplicht één keer de Hadj
te ondernemen. Het is echter niet zo dat je alleen door het slachten
van een dier je offerplicht hebt vervuld. Zoals eerder opgemerkt,
wordt door het offeren een sterke, eeuwigdurende en inspirerende traditie
getoond van ware levenskracht van geloof, vroomheid, zelfopoffering,
oprechtheid, toewijding, liefde, gehoorzaam-heid en nederigheid ten
aanzien van Allah.
Als ware moslim moet je dus je leven lang offers brengen ten behoeve van de samenleving waar je deel van uitmaakt. De mens is een sociaal wezen, dat deel uitmaakt van een gemeenschap. God heeft de mens verheven boven de andere wezens, waardoor er op de mens de verplichting rust goed te doen ten behoeve van die gemeenschap en van alle schepselen van God. Je bezittingen, je tijd, je geneugten opofferen om het hogere doel te bereiken, n.l. een goed mens, moet het ultieme streven van ieder mens zijn. Vertaald naar de dagelijkse praktijk betekent dit: het betalen van de armenbelasting (de Zakaat), je medemens helpen, goed zijn voor je buren, vrijwilligerswerk doen in bijvoorbeeld bejaardentehuizen, thuishulp, mensen in nood bijstaan, participeren in buurtwerk om het leefmilieu leefbaar te maken, obstakels op de weg , waar iemand zich aan zou kunnen bezeren wegnemen. Kortom het gaat er niet alleen om een dier te offeren, maar het gaat er om dat je door alle opofferingen een beter mens wordt teneinde je dienstbaar te maken voor je medemens.
Een beproeving
De essentie van het offeren voert ons terug naar de profeet Abraham.
Abraham was door God uitverkoren om de Arabieren, die toen het polytheïsme
aanhingen, op het rechte pad te brengen. Toen hij een hoge leeftijd
had bereikt en nog geen nakomelingen had, vroeg hij aan Allah hem
een zoon te schenken, die zijn werk zou kunnen voortzetten. Zijn gebed
werd verhoord en Ismael werd geboren. Zijn eerste beproeving kwam
toen Allah hem gebood om moeder en zoon ver van de bewoonde wereld
te brengen. Hij bracht zijn vrouw Haghar en zoon Ismael naar een onbewoond
deel van de woestijn in de buurt van Mekka en liet hen daar achter
zonder enige voorziening, volledig vertrouwend op Allah. Deze verzachtte
hun nood door de engel Gabriël op te dragen hen van water te
voorzien via de bron Zamzam, die toen is ontstaan en nog steeds actief
is.
Toen Ismael wat ouder was, kreeg zijn vader een droom, waarin Allah hem opdroeg het dierbaarste wat hij had, en dat was Ismael, te offeren.
In de Heilige Koran hoofdstuk 37 vers 102 lezen wij:
“En toen hij de leeftijd van het werken met hem bereikt had, zei hij: O, mijn zoon! Waarlijk, ik heb in een droom gezien, dat ik u ten offer breng; overweeg dan wat gij ziet. Hij zei: O, mijn vader! Doe wat u bevolen is; indien het God behaagt, zult gij mij een van de lijdzamen vinden”.
Verder lezen wij in de verzen 103 t/m 111 dat Abraham de opdracht van zijn Heer ten uitvoer wil brengen en dat Ismael daarin volledig meegaat. Als hij de daad bij het woord wil voegen, laat Allah, via de engel Gabriël weten, dat het slechts een beproeving was en dat Abraham waarheidlievend is en dat Allah degene, die goed doet, beloond. “En Wij kochten hem met een groot offer vrij en Wij vereeuwigden de lof voor hem onder de latere geslachten” (vers106 en 107). Het grote offer was een ram en wordt groot genoemd, omdat het tot op heden door ruim één miljard moslims wordt nageleefd.